|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Yüzün saklıyor kendini, yanık teninin arasında. Kısa saçların ensene düşmüş...
Bu bir fevkaladelilik ise, bu mucizeye açık, kabus olmamaya da kapalı bir an...
Bana ismimle seslenmiyorsun hiç... Ama gülen yüzümü de güneşe benzetiyormuşsun hep.
Bu varlık ve yokluk arasında nasıl bir çekim?
Sen bunu söyledin söyleyeli artık her sabah görmeye alıştığım güneş baştan çıkarıyor, seninle seviyorum sanki beni...
Bu bir adım ise,
Bu yeni,yeni bir dil öğrenmek ise,
Bu ana dilini de yenilemek ise,
Yazmayı bilmeden ezberlediğin manileri hecelemek ise, hecesi de sen, ecesi de sen artık...
Yağmur bulutlarının ardına saklanmış karamsarlık ruhları yüzümde yarattığın güneşle buluştu.
Şimdi hepsi birbiriyle sevişiyor...
Bu ve diğer yazıların tüm hakları Yeşim COŞKUN'a aittir. İzinsiz kullanılamaz.
( ''Hayat Bana 10 Üzerinden Yuh Verdi'' kitabından...)
|
|
Bu yazı 1081 kez okunmuş
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|