|
|
|
|
Ne yazsam anlatamam,
Anlamaz ki kimse,
Sen bile…
Oysa bir nefes alma anında,
Hatırlayacaksın belki de…
Bir ateşböceği bozacak sessizliği,
Sen, için titreyerek hatırlayacaksın…
Bu yalnız kadının,
Hazin hikayesini…
Hiç unutmayacaksın…
Bilirim, kalbin bir ömür bende…
Bir şarkı sözünde,
Belki de bir melodide…
Kederle, bizi,
Sadece hikayemizi,
Hatırlayacaksın…
Şimdi bizi, iyi dinle…
Bir aşk vardı hani, çok uzak…
Bir can vardı, içimizde..
Derin, sessiz…
Sustuk ve peki dedik ansızın,
El ele…
Elimiz başka eldeyken bile…
Sustuk ve tuttuk,
Göz göze…
Gözlerimizde başka hayal varken bile…
Devam ettik, notalar eşliğinde…
Devam ettik, acılara, acıttıklarımıza inat,
Göz göre göre…
Kalplerimiz yorgundu,
Belki de durgun…
Ama sevdik…
Geçmişi hiçe saydık…
Sevdik…
Aşkı içimize attık…
Yine sevdik…
Tanrı katında imza attık…
Gönüllerimiz bir…
Sadece biz bildik…
Biz inandık…
Biz sevdik…
Biz ağladık…
Ağlattıklarımıza da ağladık…
Ama geçmişi silip,
Geleceği de kucakladık…
Sadece biz…
Kimsenin anlayamadığı,
Derin bir aşktık…
Hayal miydik, yoksa rüyada mı…
Uyanmalı mıydık, yoksa kapamalı mı gözlerimizi her şeye…
Biz miydik, yoksa değil mi…
Yalan mıydık , yoksa biz hiç “biz ” olmadık mı…
Yoksa hep bizdik de, biz mi geç anladık…
Şimdi gözlerimin içine bak…
Ve yalnızca, gerçeği söyle…
Biz neydik, ne olduk…
Bu yazının Tüm hakları ECE GÜRSEL’E ait olup, izinsiz kullanılamaz.
|
|
Bu yazı 2832 kez okunmuş
|
|
|
|